Maak i-j wal es wat met?

Toen ik begon met van de muziek mijn beroep te maken, kreeg ik in de eerste band waar ik mee optrad de wijze raad: we maken nooit iets mee en het is altijd later geworden.

In die tijd pakten we een Opel bestelwagen vol met apparatuur, daar een aanhanger achter en gingen  op pad. Zo kwamen we ooit terecht in Emmeloord bij een disco genaamd: “bottom of the sea” We hadden daar een serie optredens achter elkaar. Drie avonden, dus we gingen in een hotelletje. Ik ging er op de brommer naar toe, mijn vrouw zat achterop. De eigenaresse keek geregeld door het raampje boven de deur om te kijken of we ons wel vermaakten, vermoed ik…..Zorgzaamheid!

De eerste avond ging lekker, we speelden braaf ons repertoire en de eigenaar was bijzonder tevreden dat hij zo’n nette band in zijn tent had. Overdag verveelden we ons te pletter en zochten wat vertier in de omgeving maar dat was er niet.

Als beroepsmuzikant kwam ik er toen achter dat er veel gewacht moet worden. Het kwam uiteindelijk neer op lang rondhangen op je kamer en lezen.

Eindelijk was het weer avond, we konden weer dat doen waarvoor we gekomen waren.. We begonnen de avond zoals gewoonlijk met wat lichte instrumentaaltjes, bijvoorbeeld “take five”

Halverwege het tweede of derde nummer viel de stroom uit. Het werd pikdonker want er waren geen ramen in “the bottom of the sea.” Gelukkig waren er wel kaarsen dus het werd heel sfeervol. Wij bleven rustig op het podium afwachten tot het probleem was opgelost. Onze organist, Wout, leider en tevens het boegbeeld van de band, hield contact met de organisatie. Hij stelde ons op de hoogte van de ontwikkelingen in de meterkast en adviseerde ons vooral het hoofd koel te houden.

Het lukte de eigenaar niet om de stroomstoornis te verhelpen. Er moest  een echte elektricien aan te pas komen om het probleem op te lossen. Dus dat werd afwachten. Op zaterdagavond zijn veel elektriciens niet thuis, dus moeilijk moeilijk.

Wout vertrouwde ons toe dat dit eigenlijk wel heel leuk geld verdienen was. Als de avond zo voorbij zou gaan?

We moesten het beste ervan maken. “Leuk verdienen en niks hoeven doen,” zei Wout.  “Force majeure,” die term viel ook voor het geval onze betaling in gevaar zou komen.

Bezoekers begonnen de disco al te verlaten want een kaars aansteken konden ze thuis zelf ook wel.

Totdat eindelijk een elektricien was opgetrommeld. Hij inspecteerde de meterkast met de zekeringen en concludeerde dat alles klopte als een bus! Dus de storing zat op een andere plek.

Om kort te gaan, toen het orgel van Wout gerepareerd was en we eindelijk nog een paar laatste liedjes konden spelen voor een lege disco waren de praatjes er wel helemaal af.

Klik hier om jouw puzzel in te sturen