De 31-jarige Aaltense Marleen Hoftijzer heeft nu al een veelbewogen leven achter de rug. Ze reisde de hele wereld over om mensen thuis te fotograferen, schreef een boek, maakte een indringende film over Alzheimer, wandelde met zes buddy’s en zes blinde mensen naar Santiago de Compostella. Ze lacht: “Het reizen was fantastisch. Maar ik voel me nog steeds een Achterhoeker en ben trots op mijn afkomst!”

Ze is geboren in het Aaltense buitengebied en groeide op in een gezin met zes kinderen. Na de Havo begon ze met de studie Grafisch Ontwerp maar vond dat te statisch. “Hele dagen achter de computer werken ligt mij niet”, zegt ze, “ik ging op zoek naar een andere opleiding, het werd de kunstacademie in Breda. In deze gezellige enigszins dorpse stad volgde ik de richting Documentaire Fotografie. In die tijd was ik ook al met filmen bezig.” Ze studeerde af en kreeg meteen een leuke opdracht. “Ja, super, ik ging met studenten mee als fotograaf. De studenten moesten verhalen schrijven en ik zorgde voor de foto’s. Dat bracht me naar India en Maleisië. Ik kreeg geen vergoeding, maar wel de reis en logies. Het was hard werken maar een prachtige ervaring!” 

Weer thuis begon ze met rouwfotografie. Ze portretteerde haar oma die stervende was en maakte een ontroerende fotoserie rondom het afscheid. Ze maakte een indringende film over Alzheimer die door de gemeente Aalten is vertoond om te laten zien hoeveel impact de ziekte heeft voor patiënten en hun naaste familie. Ze maakte een fotoreportage tijdens haar wandeling met zes buddy’s en zes blinde mensen naar Santiago de Compostella. Twee jaar geleden besloot ze om op wereldreis te gaan. “Ik dacht, ik ben 28, single, nu kan het nog! Mijn bedoeling was om mensen over de hele wereld thuis te fotograferen en dan ook bij ze te overnachten. Hoe beleven mensen hun thuis? Ik kwam op het idee in Breda, in mijn flat wonen mensen met 30 verschillende nationaliteiten. Mijn buren heb ik gefotografeerd in hun huis. Echt bijzonder, allemaal dezelfde flatjes, dezelfde afmetingen en binnen een wereld van verschil.”

De reis begon in Schotland, daarna volgde Gran Canaria. Met een cruiseschip stak ze de Noordelijke Atlantische oceaan over naar Panama, daarna bezocht ze Florida, Engeland, Kameroen, via Nederland reisde ze door naar Bangkok, Bali, Kuala Lumpur, Australië en Nieuw Zeeland. “Tijdens de cruise gaf ik workshops ‘storytelling’. In Australië verdiende ik m’n geld door als fotograaf mee te gaan met touroperators. Zo heb ik ongeveer het hele land gezien”, blikt ze terug. “Toen ik een jaar onderweg was, kwam ik op het idee om een boek te schrijven over mijn belevenissen. Een column deed ik al, dus schrijven is me niet vreemd. Via crowdfunding lukte het om mijn boek ‘Can i come over?’ uit te geven.” Ze vertelt desgewenst: “Of ik wel eens bedreigende situaties heb meegemaakt? Nee, echt in gevaar ben ik nooit geweest, wel zijn er een paar vervelende dingen met mannen voorgevallen.”

Marleen is sinds een half jaar terug in Nederland en pendelt heen en weer tussen haar appartement in Breda en haar oudershuis in Aalten. Ze werkt onder andere aan een leuke opdracht voor Omroep Gelderland. Vijftien korte films mag ze maken over het ‘thuis’ van inwoners van Gelderland. “Een droomklus”, zegt ze blij. “Er komt altijd wel iets leuks op m’n pad! De vrijheid van het freelancen vind ik heerlijk maar het geeft ook onzekerheid. Ik weet nooit wat ik de volgende maand verdien…”

Klik hier om jouw puzzel in te sturen