Dione Housheer (20) denkt nog regelmatig aan het WK in Japan. De gouden medaille in haar kamer in Kopenhagen is het bewijs van de stunt. “Het was een enorme sensatie. Natuurlijk ga je voor de wereldtitel, maar niemand had het echt verwacht. Dat maakt het nog mooier en specialer. Soms moet ik even in mijn arm knijpen. Dan geloof ik pas dat het echt zo is!” Dione was tijdens het WK geen basisspeelster. Wel kwam ze in meerdere wedstrijden in actie, ze scoorde ook. “De ervaren speelsters dragen het team, maar de jonkies staan klaar als het nodig is. Je krijgt zo de kans om veel te leren, daar pluk je op termijn de vruchten van. Het was alles bij elkaar een prachtige ervaring. Die pakken ze me nooit meer af.”

De handbalster kon niet lang nagenieten van het succes. Na de feestdagen werd ze alweer in Denemarken verwacht, waar de competitie een vervolg kreeg. Dione komt uit voor Nykøbing Falster HK in de Deense hoofdstad. “Het is mijn tweede seizoen, vorig jaar wonnen we de beker. Dit jaar gaat het allemaal wat moeizamer. Dat komt vooral door veel blessureleed.” We spreken haar na een nederlaag tegen koploper Esbjerg met een verschil van 12 doelpunten. “Daar ben ik wel even chagrijnig van. Maar na een dag mokken, gaat de knop weer om. Er is altijd weer een volgende wedstrijd.” Ze heeft het goed naar haar zin in Kopenhagen. Denemarken is vergelijkbaar met Nederland, aldus de international. “Ik was 18 jaar toen ik naar het buitenland verhuisde. Dat was best een grote stap. Je bent toch weg van iedereen. Ik red me trouwens prima. Dat komt ook omdat ik al vanaf mijn 15e doordeweeks intern op Papendal verbleef op de Handbal Academy.”

Dione is een echte winnaar. Ze heeft er veel voor over om te slagen als topsporter. Het grote talent werd twee keer landskampioen met VOC in Amsterdam. In haar laatste jaar in de eredivisie sleepte ze de titel  ‘speelster van het jaar’ in de wacht. “Met mijn huidige club speel ik in een zeer sterke competitie en Europa Cup. Dat is mooi voor nu, maar stiekem hoop ik in de toekomst op Champions League. Dat is toch het hoogst haalbare.” Op de korte termijn richt ze zich op de Olympische Spelen in Tokio deze zomer. Het moet een nieuw hoogtepunt worden. Er gaan 15 speelsters mee naar Japan, dat betekent dat er van de WK-selectie nog 2 meiden moeten afvallen. “Dat wordt echt heel spannend, ik ga er alles aan doen om mee te kunnen. Zeker is het nog niet. Het is nodig om steeds een hoog niveau te laten zien.” En mocht dat lukken, wat is er dan mogelijk met het team op de Olympische Spelen? “We zijn ambitieus en gaan er niet naar toe om alleen maar mee te doen. Het vertrouwen is er, dus wie weet?!”

Jeugd

Dione Housheer groeide op in Ulft. Ze heeft prima herinneringen aan haar jeugd en noemt het een fijne periode. “Nadat ik mijn zwemdiploma’s had gehaald, werd het tijd voor een sport. Ik was 5 en koos voor handbal. Mijn moeder handbalde, dat zal ongetwijfeld een rol hebben gespeeld.” Ze begon haar carriere bij UGHV in haar woonplaats en bleek over veel talent te beschikken. Dione was 12 toen ze de overstap maakte naar AAC 1899 in Arnhem. Via Fortissimo in Cothen kwam de Achterhoekse uiteindelijk terecht bij VOC in Amsterdam en Oranje. Om een volgende stap te maken, verkaste ze twee jaar geleden naar Denemarken naar Nykøbing Falster HK. Daar heeft ze na dit seizoen nog een contract voor twee jaar. “Het is prachtig dat ik van handbal mijn beroep heb kunnen maken, terwijl het niet als werk voelt. Je wordt er niet rijk van maar je kunt er prima van rondkomen. Ik geniet ervan en ga kijken waar mijn grens ligt.”

Klik hier om jouw puzzel in te sturen