We worden hartelijk ontvangen op Het Land van Jan Klaassen in Braamt, een bedje is gespreid op een schip, we krijgen koffie. Erik pakt zijn meegebrachte hoofdkussen en een knuffeltje, gebreid door zijn oma, gestoken in Feyenoord-tenue. Hij strekt zich uit op de matras en kruipt onder het dekbed. Hij vertelt: “Hoe ik als kind was? Nou ik hing toen al de clown uit. Mijn vader was dirigent, hij stond dus met zijn rug naar het publiek. Ik wilde best op een podium maar dan wel andersom!”

Hij denkt erover om naar de Toneelschool te gaan maar het wordt de Kleinkunstacademie. Erik glimlacht bij de herinnering: “Ik deed auditie met een stuk van Herman Finkers en een nummer uit de musical ‘Cabaret’, niet wetend dat dat een ‘vrouwennummer’ was… Halverwege bedacht ik dat ik een dansje moest doen… Nee zenuwachtig was ik niet eigenlijk. Ik werd aangenomen.” Na zijn studie keert Erik terug naar de Achterhoek waar hij aan het werk gaat bij Optimaal FM, aanvankelijk als sportverslaggever. “Ik trok de hele Achterhoek door, bezocht veel amateurwedstrijden. Een hele leuke tijd”, vertelt Erik.

Op de vraag ‘hoe kom je in Vleuten terecht’, luidt het antwoord: “Door de liefde!” Eerst woont hij samen in Utrecht. “Toen we in verwachting waren van ons eerste kind hebben we een huis gekocht in Vleuten.” In die tijd is Erik het gezicht van een onderneming die bedden en matrassen verkoopt, later zet hij kantoortypetjes neer. De quotes Hatseflats en Retteketet doen hun intrede. Hij speelt rector in de serie ‘Brugklas’. “Dat bracht mij een paar weken naar Curaçao voor opnamen. Heerlijk!” Hij ontmoet veel mensen in de theater- en filmwereld waaronder zijn grote idool André van Duin. Hij weet nog: “Ja, stond ik daar met het zweet onder de oksels en mijn mond vol tanden… Hetzelfde overkomt mij soms als jongeren mij ineens herkennen als de rector van de serie Brugklas!”

In coronatijd is het voor Erik vrij rustig. Optredens met het muzikale driemanschap zijn gecanceld en de theatertour met de rockopera Freyheyt, in het kader van 75 jaar vrijheid, gaat niet door. “Er is besloten om een film te maken waarin ik de rol van SS officier Herr Fischer mag spelen, net als in de rockopera. Deze man heeft Doetinchem Joden-vrij gemaakt. Privé schijnt hij best een aardige kerel te zijn geweest, daar heeft producent Wim Maatman research naar gedaan”, legt Erik uit. Hij vervolgt: “Verder schrijf ik veel, heb volgens mij een popsong geschreven… En ik werk mee met het initiatief ‘lachjeuit’, we proberen mensen die thuis werken een hart onder de riem te steken. Zo hebben we op een grappige manier kerstpakketten bezorgd. Hilarisch!”